Ya gerçekten yazarken ÇOK utandım ama genede mecbur kaldımb en 11 yasındayım vi raz garib gelir mi bilmiyorum amama gögüslerim büyümeye basladı anneme dicem yarım atlet fln alalım diye yada gerekirse küçük sütyen ama utnaıyorum nasıl demeliyim ya cok öenmli lütfen :(
Yazar: starbucks / benim hikayelerim / Tarih:
Mys 19, 2011
Sabah olduğunun ilk belirtileri görülmeye başlamıştı. Kuşlar cıvıladamış,içerisi güneş ışıklarıyla dolmuştu. Ama en önemlisi çalar saati çalmıştı. Hayır, sakın okula gidecek diye düşünmeyin çünkü kahramanımız olgun bir genç hanım. Kendisi olabildiğince hayallerle bezeli,iç dünyasına kapalı bir hanımdı. Her sabah yaptığı gibi duş almak için banyoya yöneldi. Ardından kahvaltı adı altında bir şeyler atıştırıp dışarı çıktı , tabii ki de günlük yürüyüşünü yapmak üzere. Doğruca , en sevdiği parka doğru gitti. Bu parkı kuşlarla iç içe olduğu için seviyordu. Bu parkın ağaçlarının rüzgarda dans etmesini seviyordu. Ama en çok bu parkı güneş orda daha sıcakkanlı gözüktüğü için seviyordu.
Yine rüzgarı arkasına alıp koşuyordu ki O'nu gördü. Her zamanki gibi herkese gülüyordu. Bu bile midesinde kelebeklerin uçuşmasına yetti. Kendisi gibi O da yürüyüşe çıkmıştı. O da onun gibi rüzgarı okşuyarak koşuyordu. Hayranlıkla O'nu izledi. Artık bu parkı daha çok seviyordu