Selam. Benim büyük bir sorunum var. Bir çocuğa feci derecede aşık oldum. Çok yakın bir arkadaşım onunla neredeyse kanka oldu, sürekli ondan bahsedip duruyor ve bu benim kanıma dokunuyor. Ağzı sıkı olmadığı için ona söyleyemiyorum. Üstelik çocuğun bir sevgilisi var ve hiç ayrılacak gibi görünmüyorlar. Onun gözüne girmek için sevgilisiyle bile takılmaya çalıştım ama nafile. Artık bu durumdan bıktım. Yaşamak istemiyorum resmen. Olmadık şeylerden (fal, vs) medet ummaya başladım, ne olur yardım edinnn! SUICIDE

Sevgili Suicide, seçtiğin nick ne kadar umutsuz hissettiğini anlatıyor zaten. Aşık olmak güzel ve yenileyici bir duygu. Ama bir parça ağır da galiba. Çünkü bunu tek başına kaldıramadığın ortada. Peki, şimdi ne yapmalı? Uğraşsak, tüm dış şartları ve insanların duygularını istediğin gibi ayarlayabilir miyiz sence? Yoksa uğraşlarımızı başka noktalara mı çevirmeliyiz? Ne dersin? Bu ümitsiz aşk durumuyla çok da hoş bir şekilde değindiğin gibi olmadık şeylerden yardım umarak yaşamak mı iyi, yoksa bu durumu kendin için başka türlü yorumlayarak daha dengede hissetmek mi? Her birimiz seçtiğimiz gibi yaşıyoruz. Ve şimdi seçme sırası sende. Sevgiler.